Toplu Yapılarda Başlıca Uyuşmazlıklar: Yetki Aşımı, Bütçe ve Hesap

Toplu Yapılarda Başlıca Uyuşmazlıklar

İlgili çalışma alanı: Kat Mülkiyeti Hukuku. Toplu yapı, site yönetimi, kurul kararları ve ortak gider uyuşmazlıkları bu sayfada ele alınır.

Toplu yapılarda başlıca uyuşmazlıklar, büyük ölçekli bir yönetimin üç zayıf noktasından doğar: yetkinin hangi organda olduğu, paranın hangi kararla harcandığı ve hesabın kime, nasıl verildiği. Binlerce bağımsız bölümün bulunduğu bir sitede yönetici veya yönetim kurulu her gün sözleşme yapar, personel çalıştırır, tesis işletir. Bu işlemlerin bir kısmı Kanunun emredici nisaplarına, bir kısmı yönetim planına göre temsilciler kurulunun onayına bağlıdır. Sınır aşıldığında uyuşmazlık kurul kararının iptali, hâkimin müdahalesi, tazminat veya ceza şikâyeti olarak yargı önüne gelir.

Çalışmada uygulamada tekrar eden problem desenleri, hiçbir somut site veya kişiye dayanmaksızın, hukuki nitelikleri ve başvuru yollarıyla birlikte incelenmektedir. Her desen için sitede ayrıntılı açıklama içeren sayfaya ayrıca bağlantı verilmektedir.

Yetki Aşımı: Kurulun ve Yöneticinin Sınırı

Toplu yapıda ortak yapı, yer ve tesisler toplu yapı kat malikleri kurulunca yönetilir; bu yetki yönetim planıyla temsilciler kuruluna verilebilir.¹ Yönetici ise kurul kararlarını yerine getirir ve yönetim planında aksine hüküm yoksa genel yönetim işlerini görür.² Yetki aşımı bu iki sınırın dışına çıkılmasıdır.

En sık görülen desen, ortak yerin kurul onayı alınmadan kiraya verilmesi veya bir işletmeciye kira muafiyeti tanınmasıdır. Kanun m. 45, anayapının dış duvarlarının, çatı veya damının reklam maksadıyla kiralanması gibi önemli yönetim işlerini bütün kat maliklerinin oybirliğine bağlar.³ Hukuk Genel Kurulu, blok yöneticilerinden oluşan üst kurulun ortak garajları üçüncü kişiye kiralatıp geliri tek bir bloğa mahsup etmesi üzerine açılan davada şu sonuca varmıştır:

"Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, her ne kadar 09.06.2004 tarihinde blok yöneticilerinden oluşturulan üst kurul, F Blokta bulunan 27 adet garaj yerinin [...] tarafından kiralanıp tahsilatının A Blok adına yapılarak A Blokla mahsuplaşmasına karar vermiş ise de, anılan kararın tüm kat maliklerinin oy birliği ile verdiği bir karar niteliğinde olmadığı, bu nedenle Kat Mülkiyeti Kanununun 45. maddesindeki ortak yerlerin tüm kat maliklerinin oy birliği ile alacakları karar üzerine kiraya verilebileceği şeklindeki emredici hükmü karşısında hüküm ifade etmeyeceği kanaatine varılmıştır."

Genel Kurul, kira gelirinin site ortak yönetimi kasasına girmesi gerektiğini ve her kat malikinin bunun için site adına dava açma hakkına sahip olduğunu kabul etmiştir.⁴ Kararın uygulamaya etkisi iki yönlüdür: Kurulun yetkisinde olmayan kiralama hüküm ifade etmez ve elde edilen gelir, kiralamayı yapan bloğun veya yöneticinin değil, ortak kasanın hakkıdır. Doktrinde oybirliği şartının toplu yapılar bakımından fazla katı olduğu ve kurul kararı olmaksızın yapılan kira sözleşmesinin geçersiz değil, icazet vermeyen kat malikleri bakımından bağlayıcı olmadığı savunulmaktadır.⁵ Ayrıntı için yönetim ortak yeri onaysız kiralayabilir mi sorusuna bakılabilir.

Aynı desen, ortak alanda uzun süreli kullanım hakkı tanıyan ek protokollerde de görülür; böyle bir hak, ortak yerin bir hakla kayıtlanmasına yaklaştığı ölçüde m. 45'in oybirliği kuralına girer.⁶ Bütçede yer almayan ve onayı alınmamış lüks yenilik harcamaları da yetki aşımının diğer yüzüdür. Kanun m. 43, çok masraflı veya lüks nitelikteki yenilikten yararlanmak istemeyen kat malikini gidere katılmaya zorlamaz.⁷ Bu iki desen ortak alanda uzun süreli kullanım hakkı ve sitede lüks yenilik sorularında ayrıca işlenmiştir. Demirbaşın kurul kararı olmadan satılması ise hem hukuki iade hem ceza sorumluluğu doğurabilir; ayrıntı site yönetimi demirbaş satabilir mi sorusundadır.

Harcama Disiplini ve Bütçe Tekniği

Yönetici kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumludur.⁸ Vekil, üstlendiği işi vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek sadakat ve özenle yürütür; özen borcunun ölçüsü benzer işi üstlenen basiretli bir vekilin davranışıdır.⁹ Doğar da yöneticinin talimatlara uyma, sadakat ve özen gösterme ile hesap verme yükümlülükleri altında olduğunu, Kanunda veya yönetim planında özel hüküm varsa öncelikle bunların uygulanacağını belirtir.¹⁰

Bu ölçünün en sık çiğnendiği yer, yönetim planında öngörülen karşılaştırmalı teklif usulüne uyulmadan ve piyasa fiyatının üstünde yapılan alımlardır; böyle bir alım, özen borcunun ihlali olarak yöneticinin şahsi sorumluluğunu gündeme getirir. Kalıcı değer artıran yatırım kalemlerinin işletme bütçesine yansıtılması da aynı sonucu doğurur. Zira bu yöntem, yatırım kararı için aranan onayı dolanır ve gider payının hangi esasa göre dağıtılacağını bulanıklaştırır. Yöneticiye veya koordinatöre tahsis edilen araç ve yakıt gibi kişisel nitelikteki harcamaların ortak gider gibi gösterilmesi ise ortak gider kavramıyla bağdaşmaz; ortak gider, m. 20/1 uyarınca anagayrimenkulün sigortası, bakımı, onarımı ve ortak tesislerin işletmesi gibi kalemlerden oluşur.¹¹ Bu desenlerin ayrıntısı site yönetimi teklif almadan alım yapabilir mi, yönetici usulsüz harcama yaptı sorularında ve toplu yapıda yatırım bütçesi kararının iptali analizinde yer alır.

Gider payının dağıtım esası değiştirilmek isteniyorsa bunun usulü ayrıca tartışmalıdır. Şahin, yönetim planındaki ortak gidere katılma payına ilişkin hükmün oybirliğiyle değiştirilebileceği görüşündedir.¹² Kanaatimizce bütçe uyuşmazlığında ilk inceleme, harcamanın hangi bütçe kalemine ve hangi kurul kararına dayandığıdır; dayanak gösterilemeyen harcama, tutarı ne olursa olsun yöneticinin hesap verme yükümlülüğünün konusudur.

Çalışanlar, Kamu Borçları ve Hizmet Sözleşmeleri

Büyük sitelerde güvenlik, temizlik ve teknik personel ya doğrudan yönetimce istihdam edilir ya da hizmet şirketlerinden alınır. Doğrudan istihdamda işveren sıfatı kat maliklerindedir ve yönetici işveren vekili konumundadır.¹³ Personel birden çok binaya birlikte istihdam ilişkisi içinde hizmet veriyorsa, hizmet sunulan binaların tümünün ücret alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı belirtilmektedir.¹⁴ Hizmet sözleşmesinin plansız feshi ve kıdem ile ihbar tazminatı karşılığının bütçede ayrılmaması, basiretli yönetim ölçüsüyle bağdaşmaz; ayrıntı site çalışanlarının kıdem tazminatından kim sorumlu sorusundadır.

Kamu borçlarının biriktirilmesi de aynı kapsamdadır. Prim ve vergi borçlarının süresinde ödenmemesi gecikme zammı ve faiz doğurur, bazı teşvik ve indirimlerin kaybına yol açabilir. Bu zararın kusurlu yöneticiye rücu edilip edilemeyeceği vekâlet hükümlerine göre değerlendirilir; ayrıntı site yönetiminin SGK ve vergi borcundan kim sorumlu sorusundadır. Yönetimin profesyonel bir şirkete bırakıldığı sitelerde ise sorumluluğun kapsamı şirketin doğrudan yönetici mi seçildiğine, yoksa seçilen yöneticiyle sözleşme mi yapıldığına göre değişir.¹⁵ Bu ayrımın sonuçları profesyonel site yönetim şirketi sözleşmesi sorusunda işlenmiştir.

Kasa, Defter ve Hesap

Kat malikleri kurulu kararları, sayfaları noterce tasdikli bir deftere yazılır ve toplantıda bulunan bütün kat maliklerince imzalanır; aykırı oy verenler gerekçelerini belirterek imza koyar.¹⁶ Yönetici bu defteri ve bütün gider belgelerini saklamak ve defteri her takvim yılının bitiminden itibaren bir ay içinde notere kapattırmakla yükümlüdür.¹⁷ İmzası eksik veya şekil şartlarını taşımayan karar, uygulamada hem kararın varlığı hem ispatı bakımından tartışma doğurur. Karar yeter sayısına uyulmadan alınan kararların yaptırımı konusunda doktrinde yokluk, kesin hükümsüzlük ve iptal edilebilirlik görüşleri bulunduğu ve Yargıtay'ın her üç yönde de karar verdiği tespit edilmektedir.¹⁸

Hesap verme borcu m. 39'da düzenlenir. Yönetici, yönetim planında yazılı zamanlarda, yoksa her takvim yılının birinci ayında gelir ve giderlerin hesabını verir; kat maliklerinin yarısı isterse arsa payına bakılmaksızın ara hesap istenebilir.¹⁹ Kurul yöneticinin tutumunu devamlı denetler, haklı sebeple onu her zaman değiştirebilir ve denetim işini bir denetçiye veya denetim kuruluna verebilir.²⁰ Bu hükümler, site yöneticisi hesap vermiyor, yönetici ibra edilmezse ne olur ve eski yönetici defter ve parayı devretmiyor sorularının ortak dayanağıdır.

Kasa noksanlığı ve izah edilemeyen fon çıkışında ise hukuki sorumluluğun yanında ceza sorumluluğu da gündeme gelir. Türk Ceza Kanunu m. 155/2, güveni kötüye kullanma suçunun hangi nedenden doğmuş olursa olsun başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesini nitelikli hâl olarak düzenler.²¹ Şikâyet ve dava yolu birbirinden bağımsız yürür; ayrıntı site kasasında açık çıktı sorusundadır.

Ortak Tesislerin İşletilmesi ve İdari Yaptırımlar

Arıtma tesisi, havuz veya jeneratör gibi ortak tesislerin gerekli izin olmadan işletilmesi idari para cezasına yol açabilir. Bu cezanın kat maliklerine ortak gider olarak yansıtılıp yansıtılamayacağı, cezaya yöneticinin kusurlu ihmalinin yol açıp açmadığına bağlıdır. Kanun m. 20/3, gidere kat maliklerinden birinin veya ondan yararlananın kusurlu hareketi sebep olmuşsa gidere katılanlara rücu hakkı tanır; yönetici bakımından aynı sonuç vekâlet hükümlerinden çıkar.²² Ayrıntı ortak tesis ruhsatsız işletilirse cezayı kim öder sorusundadır.

İdarelerin kıyas usulüyle tahakkuk ettirdiği yüksek su veya atık su faturalarına karşı süresinde itiraz edilmemesi de aynı ihmal grubuna girer. Yönetici, anagayrimenkulü ilgilendiren bir sürenin geçmesine veya bir hakkın kaybına meydan vermeyecek tedbirleri almakla yükümlüdür.²³ Yapı güvenliğini ilgilendiren müdahalelerde ise bilirkişi incelemesinin gecikmesi, yalnız bir usul sorunu olmaktan çıkar ve yaşam hakkını etkileyebilecek bir risk hâline gelir.²⁴

Etaplar ve Geçici Yönetim

Etaplar halinde teslim edilen sitelerde iki uyuşmazlık öne çıkar. İlki gider dağılımıdır. Kanun m. 72/1, belli yapıların kullanımına tahsis edilmiş ortak yer ve tesislerin giderini o yapıların maliklerine, bütün bağımsız bölümlere tahsis edilenlerin giderini ise bütün kat maliklerine yükler.²⁵ Hangi etaba hizmet ettiği belirlenmeden bir etabın diğerinin tesis giderine katılması bu ölçütle çatışır; tahsis ölçütünün ayrıntısı toplu yapıda ortak yer ve tesisler makalesinde ve etaplar arası ortak gider dağıtımı sorusunda işlenmiştir.

İkincisi geçici yönetimin görevini bırakmamasıdır. Geçici yönetim en geç toplu yapının bitimini izleyen bir yıl sonrasına kadar sürebilir ve her halde ilk yapı ruhsatından itibaren on yıl geçmekle sona erer.²⁶ Doğar ve Kutlu Doğar, uygulamada görev süresi dolan geçici yönetimlerin görevi bırakmadıklarına ve defter ile belgeleri teslim etmediklerine sıklıkla rastlandığını belirtir.²⁷ Yazarlara göre bu durumda görev süresinin dolduğunun tespiti için dava açılabilir; kat maliklerinden biri dahi hâkimin müdahalesini isteyebilir.²⁸ Kanaatimizce süresi dolmuş geçici yönetimin aldığı kararlar, temsilciler kurulu oluşturulmadan uygulanmaya devam ettikçe sonradan geçersizlik tartışmasına açık kalır.

Kurul Kararlarına Karşı Yollar

Kurul kararına toplantıda aykırı oy veren kat maliki karar tarihinden, toplantıya katılmayan kat maliki kararı öğrenmesinden itibaren bir ay içinde ve her halde karar tarihinden altı ay içinde iptal davası açabilir; yok veya mutlak butlanla hükümsüz kararlarda süre aranmaz.²⁹ Toplu yapıda dava, ada veya toplu yapı temsilciler kurulunca seçilen yöneticiye husumet yöneltilerek açılabilir.³⁰ Yokluk veya kesin hükümsüzlük ileri sürülüyorsa açılacak davanın iptal değil tespit davası olduğu doktrinde vurgulanmaktadır.³¹ Emredici hükümlere aykırı yönetim planı hükümleri ve kurul kararlarının kesin hükümsüz olduğu da kabul edilmektedir.³²

Toplu yapıya geçilmemiş sitelerde birleşik genel kurul kararları ayrıca geçersizlik riski taşır. Kat mülkiyeti kurulamamış birden çok parsel maliklerinin çoğunlukla aldıkları kararlar toplantıya katılmayan malikleri bağlamaz ve açılacak dava geçersizliğin tespiti davasıdır.³³ Görev, yetki ve dava şartı arabuluculuk bakımından toplu yapı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme makalesine ve kat mülkiyeti uyuşmazlıklarında zorunlu arabuluculuk sorusuna bakılmalıdır.

Uygulamada

Bir toplu yapı uyuşmazlığına hazırlanırken önce işlemin dayanağı tespit edilir. Bunun için yönetim planı, ilgili kurul kararı, karar defterinin noter onaylı örneği, bütçe tablosu ve harcama belgeleri birlikte istenir. İkinci adımda işlemin hangi organın yetkisinde olduğu belirlenir: Kanunun oybirliği veya beşte dört aradığı bir iş mi, yönetim planıyla temsilciler kuruluna bırakılmış bir iş mi, yoksa yöneticinin genel yönetim işi mi? Üçüncü adımda süreler işaretlenir; iptal davasının bir ve altı aylık süreleri ile arabuluculuk başvurusunun bu süreler üzerindeki etkisi aynı takvimde gösterilir.

En sık hata, usulsüz harcamayı yalnız bir sonraki genel kurulda ibra edilmeme meselesi olarak görmek ve kararın iptali, hesap istemi ve tazminat yollarını zamanında işletmemektir. Bir diğer hata, gelir getiren ortak yerin kiralanmasında kurul onayının sonradan alınabileceği varsayımıyla uzun süreli sözleşme imzalanmasıdır. Ortak alan kullanımına ilişkin özel bir uyuşmazlık türü olan sokak hayvanı beslenmesi için sitede hayvan besleme yasağı analizine bakılabilir.

Sonuç

Toplu yapılardaki uyuşmazlıkların ortak paydası, yetkinin, bütçenin ve hesabın belgeye bağlanmamasıdır. Kanunun emredici nisaplarını gerektiren işler kurul veya temsilciler kurulu kararıyla dahi geçerli kılınamaz; yönetim planıyla temsilciler kuruluna bırakılan işler ise yönetim kurulu veya yönetici tarafından onaysız yapılamaz. Yönetici vekil gibi sorumludur ve özen borcunun ihlali hem rücu hem ceza sorumluluğu doğurabilir.

Uyuşmazlığın doğru yola girmesi, dayanak işlemin ve yetkili organın baştan tespitine bağlıdır. Bu tespit yapıldığında iptal, tespit, hâkimin müdahalesi ve tazminat yolları birbirini tamamlayacak biçimde kullanılabilir. Genel çerçeve için kat mülkiyeti hukuku rehberi, aidat ve ortak gider rehberi ve toplu yapı temsilciler kurulu rehberi birlikte okunabilir.

Kaynakça

ÇELİK, Ömer Faruk, "Kat Malikleri Kurulu Kararlarının Alınmasında Karar Yeter Sayısına Uyulmamasının Hukuksal Sonucu", İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 10, S. 2, 2023, s. 545-590.

DOĞAR, Mehmet, "Toplu Yapı Yönetim Planının Değiştirilmesi", Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 14, S. 2, 2024, s. 1715-1752.

DOĞAR, Mehmet, "Toplu Yapı Yönetim Sözleşmesinin Hukuki Niteliği", Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 28, S. 4, 2024, s. 119-154.

DOĞAR, Mehmet/KUTLU DOĞAR, Nurgül, "Toplu Yapılarda Geçici Yönetim", Kırıkkale Hukuk Mecmuası, C. 4, S. 2, 2024, s. 677-701.

GÜLERYÜZ, M. Tarık/KARAOSMAN, Emre, "Ortak Yer ve Tesislerin Oybirliğiyle Kiraya Verilebileceği Meselesini Yeniden Düşünmek", Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 6, S. 1, 2016, s. 213-228.

KÜÇÜK, Barış, "Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan Kaynaklanan Müdahalenin Önlenmesi ve Eski Hale Getirme Davalarındaki Bilirkişi İncelemelerinin Yaşam Hakkıyla İlişkisi", Çukurova Üniversitesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, S. 8, 2025, s. 451-477.

KÜÇÜKÇAPRAZ, Serhat, "Kat Mülkiyetinde Yönetim Planının İçeriği ile Kat Maliklerinin Yönetim Hakkının Kısıtlanması", Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 5, S. 2, 2023, s. 972-1008.

KUTLU DOĞAR, Nurgül, Toplu Yapılarda Yönetim Planı, Doktora Tezi, Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli 2022.

NAR, Ahmet, "Kat Malikleri Kurulu", Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XXII, S. 1-2, 2018, s. 155-189.

ÖZEN ÇOLAK, Nesli Beril, Toplu Yapılarda Ortak Yerler, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul 2025.

ŞAHİN, Musa Furkan, "Kat Maliklerinin Ortak Gidere Katılma Payının Değiştirilmesi", Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 73, S. 1, 2024, s. 409-436.

ŞAHİN CANER, Ayşenur, "Kat Mülkiyeti Kanunu Kapsamında Çocukların Ortak Yerlerde Oyun Oynama Haklarının Sınırlandırılması Sorunu", Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, S. 60, 2024, s. 401-422.

YARDIMCIOĞLU, Didem, "Konut Kapıcılarının Ücret Alacaklarından Kat Malikleri ile Yöneticilerin Sorumluluğu", Sakarya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 12, S. 2, 2024, s. 869-898.

YASAMAN, Hamdi, "Kat Mülkiyeti Kanunu'na Göre Toplu Yönetime Geçememiş Şahıs Topluluğunun Hukuki Durumu", TBB Dergisi, S. 164, 2023, s. 313-322.

ZORLU, Süheyla, "Kat Mülkiyetinde Kat Malikinin Mimari Projeye Aykırı Yapı Yapması", Necmettin Erbakan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 6, S. 2, 2023, s. 581-599.

---

İlgili içerikler için bkz. Toplu Yapılarda Temsilciler Kurulu, Kat Mülkiyeti Hukuku Rehberi ve Kat Mülkiyeti Hukuku.

Dipnotlar

1. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu, RG 02.07.1965/12038, m. 69/3. Yetki dağılımı için ayrıca bkz. toplu yapıda hangi kararı hangi kurul alır. ↩

2. 634 sayılı Kanun m. 35/1-a, b. ↩

3. 634 sayılı Kanun m. 45. ↩

4. Yargıtay HGK, 25.01.2022, E. 2017/2002, K. 2022/57, gerekçe 21-22. paragraflar (MEVBANK yerel karar arşivi, tam metin). Karar, Özel Daire bozma kararına uyulması gerektiği gerekçesiyle direnme kararını bozmuş; 1086 sayılı Kanun m. 440 uyarınca karar düzeltme yolu açık olarak verilmiştir. Kararın blok dışı ortak yer ve tesisler bakımından anlamı için bkz. toplu yapıda ortak yer ve tesisler. ↩

5. GÜLERYÜZ/KARAOSMAN, Hacettepe HFD, 2016, s. 223-226. ↩

6. ÖZEN ÇOLAK, Toplu Yapılarda Ortak Yerler, s. 174-176. Yazar, ortak yerlerin bağımsız bölümden ayrı olarak sınırlı ayni hakla sınırlandırılamayacağını ve kiralamada da m. 45'in uygulanacağını savunur. ↩

7. 634 sayılı Kanun m. 43/1. ↩

8. 634 sayılı Kanun m. 38/1. ↩

9. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 506/2-3. ↩

10. DOĞAR, AHBVÜHFD, 2024, s. 128. ↩

11. 634 sayılı Kanun m. 20/1-a, b. ↩

12. ŞAHİN, AÜHFD, 2024, s. 426. Yazar, m. 28/3'teki beşte dört kuralının bu konuda istisnası bulunduğunu kabul eder. ↩

13. YARDIMCIOĞLU, SAÜHFD, 2024, s. 890. ↩

14. YARDIMCIOĞLU, SAÜHFD, 2024, s. 886. Yazar, birlikte istihdam değil de kısmi süreli ayrı iş sözleşmeleri varsa her bina için ayrı işverenlik doğacağını da belirtir. ↩

15. DOĞAR, AHBVÜHFD, 2024, s. 125. ↩

16. 634 sayılı Kanun m. 32/4. ↩

17. 634 sayılı Kanun m. 36/1-2. ↩

18. ÇELİK, Medipol HFD, 2023, s. 582. Kurulun yönetime ilişkin her kararında Kanunun emredici hükümlerine ve yönetim planına uygun hareket etmek zorunda olduğu yönünde bkz. NAR, EBYÜHFD, 2018, s. 160. ↩

19. 634 sayılı Kanun m. 39. ↩

20. 634 sayılı Kanun m. 41/1-3. ↩

21. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 155/1-2. Madde metni güncel konsolide metinden okunmuştur. ↩

22. 634 sayılı Kanun m. 20/3 ve m. 38/1. ↩

23. 634 sayılı Kanun m. 35/1-g. ↩

24. KÜÇÜK, ÇÜHAD, 2025, s. 473. Mimari projeye aykırı yapı işlerinde davanın taşınmazın bulunduğu yer sulh hukuk mahkemesinde açılabileceği ve aykırılık sürdükçe dava hakkının devam ettiği yönünde bkz. ZORLU, NEÜHFD, 2023, s. 596. ↩

25. 634 sayılı Kanun m. 72/1, 3. ↩

26. 634 sayılı Kanun m. 73. ↩

27. DOĞAR/KUTLU DOĞAR, Kırıkkale Hukuk Mecmuası, 2024, s. 692. ↩

28. DOĞAR/KUTLU DOĞAR, Kırıkkale Hukuk Mecmuası, 2024, s. 693, 697. Toplu yapı yönetim planının kapsamı ve geçici yönetim hükümleri için ayrıca bkz. KUTLU DOĞAR, Toplu Yapılarda Yönetim Planı, s. 168; komşu parsel toplu yapılarda yönetim planı değişikliğinin Kanunda açık hükme bağlanmadığı yönünde bkz. DOĞAR, SDÜHFD, 2024, s. 1747. ↩

29. 634 sayılı Kanun m. 33/1. ↩

30. 634 sayılı Kanun m. 38/2. ↩

31. ÇELİK, Medipol HFD, 2023, s. 547. ↩

32. ŞAHİN CANER, TAAD, 2024, s. 419. Yönetim planının emredici hükümlere aykırı olmamak üzere anagayrimenkule özgü kuralları belirleyebileceği yönünde bkz. KÜÇÜKÇAPRAZ, ASBÜHFD, 2023, s. 974. ↩

33. YASAMAN, TBB Dergisi, 2023, s. 317-318. ↩