Sitede Hayvan Besleme Sınırı: Yargıtay 5. HD Kararı

Sitede Hayvan Besleme Sınırı: Yargıtay 5. HD Kararı

İlgili hizmet sayfası → Kat Mülkiyeti: Aidat, yönetim ve ortak alan uyuşmazlıkları için çalışma alanı.

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, 14.07.2025 tarihli ve 2024/13991 E., 2025/11046 K. sayılı kararıyla, sitede hayvan besleme yoğunluğunu makul sayıda evcil hayvanla sınırlayan men hükmünü oy birliğiyle onadı. Karar, hayvan bulundurma serbestisi ile sitedeki ortak yaşam düzeni arasındaki dengeyi tam yasak yerine ölçülü bir sınırlamayla kuruyor.

Olayın Özeti

Site yönetimi, bir kat malikinin site içinde ve çevresinde çok sayıda hayvan beslediğini, sitenin sınır çitlerinde kapı açtığını ve komşu arazide hayvan barınma alanı oluşturduğunu ileri sürdü; men ve eski hale getirme istedi.

Davalı malik, köpeklerinin sahipli ve aşılı olduğunu, ortak alanda çevre kirliliği yaratmadığını savundu.

Yargılama Süreci

İlk derece mahkemesi davayı kısmen kabul etti. Davalının, bir evcil köpek ve bir kedi dışında bağımsız bölümünde ve sitede hayvan bulundurmaktan, bakmaktan veya beslemekten men edilmesine karar verdi; çitlerdeki kapının kaldırılmasına ve komşu arazideki barınma alanına ilişkin talepleri reddetti.

Karar istinaf ve temyiz denetiminden geçti. Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, davalının temyiz itirazlarını reddederek hükmü 14.07.2025 tarihinde oy birliğiyle onadı.

Kararın Gerekçesi

Onanan hükmün kurgusu, kararda aktarılan ilk derece hüküm özetinde görülüyor:

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının bir adet evcil köpek ve bir adet kedi dışında bağımsız bölümünde ve sitede hayvan bulundurma, bakma veya beslemekten men edilmesine, çitlerde bulunan kapıyı kaldırmak ve çitleri onarmaya ilişkin talebin reddine, komşu arazisi içinde oluşturulan hayvan barınma alanının kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Alıntı, hükmün kurduğu dengeyi gösteriyor: mahkeme hayvan bulundurmayı bütünüyle yasaklamadı; bir köpek ve bir kediyle sınırladı. Çite ve komşu araziye ilişkin taleplerin reddi ise, karar metninden anlaşıldığı kadarıyla, uyuşmazlığın kat mülkiyeti rejiminin uygulandığı ana taşınmazla sınırlı tutulduğunu düşündürüyor. Yargıtay bu kurguyu usul ve kanuna uygun buldu.

Kararın Anlamı

Dayanak, 634 sayılı Kanun md. 18'dir: kat malikleri, bağımsız bölümlerini ve ortak yerleri kullanırken birbirini rahatsız etmemek ve dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.¹ Yönetim planı hükümleri de bu çerçevede bütün malikleri bağlar (KMK md. 28). Hayvan besleme uyuşmazlıklarında ölçü, hayvanın varlığı değil, kullanımın komşular üzerindeki fiili etkisidir.

Karar, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ile kat mülkiyeti düzenini karşı karşıya getirmiyor.² Hayvanların korunması ile sitedeki ortak yaşam düzeni çatışan değerler değildir; sınır, ortak alan kullanımından geçer. Sahipli ve aşılı hayvan beslemek hukuka uygundur. Men yaptırımını doğuran olgu, karar metninden anlaşıldığı kadarıyla beslemenin sayı ve yaygınlık olarak komşuları etkileyen bir yoğunluğa ulaşmasıdır.

Hükmün tam yasak yerine makul sayı ölçütünü benimsemesi, men davalarında ölçülülük denetiminin somut bir örneğidir. Mahkeme, malikin hayvanla yaşama olanağını korumuş, KMK md. 18'deki rahatsız etmeme borcunu aşan kısmı men etmiştir. Bu yaklaşım, hem hayvan sahibi malikin hem de rahatsızlık yaşayan komşuların hukuki konumunu aynı hükümde dengeler.

Önemli: Karar hayvan karşıtı bir yasak koymaz; makul sayıda evcil hayvanla yaşamayı korur, komşuları rahatsız eden yoğunlukta beslemeyi men eder. Bütünüyle yasak isteyen bir dava, ölçülülük süzgecine takılma riski taşır; talep sonucu bu dengeye göre kurulmalıdır.

Uygulamada

Site yönetimleri yönünden ilk iş, yönetim planındaki hayvan bulundurmaya ilişkin hükümlerin tespitidir. Dava öncesinde rahatsızlığın belgelenmesi gerekir: komşu şikayetleri, yönetim tutanakları ve fotoğraflar, KMK md. 18 ihlalinin ispat malzemesidir. Talep sonucu kurulurken tam yasak yerine ölçülü bir sınırlama istenmesi, hem kabul olasılığını artırır hem de hükmün infaz edilebilirliğini güçlendirir. Komşu parselde kalan kullanımlar ise, karar metninden anlaşıldığı kadarıyla, kat mülkiyeti davasının değil genel hükümlere dayalı uyuşmazlıkların konusudur.

Hayvan sahibi malikler yönünden karar bir güvence ve bir uyarıdır. Güvence şudur: sahipli ve bakımlı evcil hayvanla yaşamak men konusu yapılamaz; mahkemeler bu serbestiyi koruyor. Uyarı ise sayı ve alanla ilgilidir: bakım bağımsız bölümle ve makul sayıyla sınırlı tutulmalı, ortak alanlar fiili bir barınma alanına dönüştürülmemelidir. Bu sınıra uyan malik, hem hayvanlarını hem de komşuluk ilişkilerini hukuki tartışmanın dışında tutar.

İlgili içerikler için bkz. Ortak Alan Uyuşmazlıkları, Sitede Sokak Hayvanı Beslenebilir mi, Kat Malikleri Kurulu ve Yönetim ve Kat Mülkiyeti.